Rehan Miskçi
Eşik

Bireysel ve kolektif hafızanın iç içe geçtiği aile fotoğrafı, ideal kişi ve ideal aile mitini yansıtmaya çalışırken aslında gerçeklikten taviz verir ve fotoğrafın belgeleme fonskiyonundan öte, gerçeği örtme, gizleme özelliğiyle öne çıkar. Olanın ve olması istenenin arasında üçüncü bir boyutta sıkışmıştır. Eşik, bu kavramlardan yola çıkarak, ait olunan veya olunmayan anlar için alternatif soyut mekanların kurgulanmasından ve yeniden fotoğraflanmasından oluşur. Halihazırda bulunan arşivlerden seçilen aile fotoğrafları, aynalar yardımıyla çok katmanlı bir görünüme kavuşur. İşin temelinde yatan kaygı hafızanın sorgulanması ve yeniden yorumlanmasına dayanır. Tekil mekansal öğeler imajlarla bütünleşerek yeni boyutlara kapılar açmayı dener.